İnsana Daha Uygun Çevre İçin Tasarım: İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi İç Mimarlık ve Endüstri Tasarım Kürsüsü, İ.D.G.S.A. Uygulamalı Endüstri Sanatları Yüksek Okulu Endüstri Tasarım Bölümü öğrenci çalışmaları: Sergi

Abstract

TANITIRIN, TANIŞIN, TANIŞIN

Prof. Sadun ERSİN İ. D. G. S. Akademisi Başkanı

Bu sergiyi, bir olgu olan Endüstri Tasarımının (Industrial Design) ana hatlarıyla tanıtılmasını, bu konudaki yeni çalışmalarımızın topluca tanınmasını ve geleceğin tasarımcıları ile sizleri tanıştırmayı amaçlıyoruz. Sergiyi, yoğunluğu olan belli başlı endüstri kentlerinde topluma sunmak ve olanaklarımız ölçüsünde geniş bir çevreye ulaştırmak isteriz. Yıldan yıla en son tasarımların da eklenmesi ve güncelliğini yitirmiş olanlarının ayıklanmasıyla serginin etkinliğini sürdürmeyi planlıyoruz.

1924 yılında Güzel Sanatlar Akademisinde İç Mimarlık öğretiminin başlamasıyla atılmış olan temel, bugünkü oluşumu hazırlamıştır diyebiliriz. 1972 yılında Uygulamalı Endüstri Sanatları Yüksekokulunun öğretimine, 1973'te ise Akademinin İç Mimarlık Kürsüsüne, Endüstri Tasarımı öğretim programını uygulamakla yıllardır kendi içimizde süregelen çelişkileri de aşarak bugünkü çizgiye gelmiş olduk. Bu konuda sürekli aşamalar yapmamız gerektiğini, eksik taraflarımızın bulunduğunu bilmekteyiz. Eleştirilerinizin ışığı altında daha iyiye, daha doğruya ulaşacağımıza inanıyoruz.

Çağımızda eğitim, sosyo-ekonomik yapıdan ayrı olamaz. Gelişen endüstri ile eğitim arasında paralelliğin sağlanması zorunludur. Uluslararası Endüstri Tasarımı Birlikleri Konseyinin (ICSID) tanımlamasına göre, "Tasarımcının sorumluluğu, ürünün kullanılma biçimine ilişkin temel kavramda başlar. Bu sorumluluk, ürünün görünüşü ve işleyişinin geliştirilmesine kadar iner ve fonksiyonel, kültürel, sosyal ve ekonomik alanlardaki ilişkilerinde sağlanmasıyla insanın bütün çevresinin geliştirilmesini öngörür."

Yapı taşlarından en önemlisi olan estetik olgu ile tekniğin, toplu üretim amacıyla kucaklaştığı yerde bulunan endüstri tasarımı, bir başka değişle sanatla endüstrinin ara kesitini oluşturur. Zıt gibi görünen bu iki gücün birbirini tamamlaması ve sanatçının konuyu insancıl niteliğiyle yaklaşma özelliğini tasarımlanmış ürünlerde kendini gösterir.

Bu yoldaki ilk adımlarımızı atarken, çeşitli engelleri aşmada öncü tasarımcılara ağır görevler düşmektedir. Bu geçiş dönemini aşmanız için gösterilen çabalara, ülkenin sosyo-ekonomik planlamasını düzenleyen uzmanların ve endüstri ilgililerinin katkılarda bulunması en içten dileğimizdir.

Geniş boyutları olan bir alanda, işbirliğine yönelmeksizin sonuca ulaşmak olasılığı zayıftır. Bu nedenle devletin ve üretim kesiminin ilgilenmesi, tasarımcıları olumlu yönde etkileyecek, yaratıcılarının gelişmelerini ve ülke sanatıyla ekonomisine sağlayacakları yararları artıracaktır.