David Popper'in piyano eşlikli parçalarının viyolonsel tekniği ve repertuvarına katkıları ile Op. 68 Macar Rapsodisi'nin çalma tekniklerinin incelenmesi

Abstract

David Popper, XIX. yüzyılın önemli viyolonsel icracısı, öğretmeni ve bestecilerinden biri olarak Klasik Batı Müziği ve viyolonsel dünyasında kalıcı bir etki bırakmıştır. Popper'in eserleri, viyolonsel repertuvarına önemli katkılar sağlamakla kalmamış, viyolonsel icracıları için temel çalışma, teknik geliştirme ve bu tekniği sergileme işlevine yerleşmiştir. Bu çalışmada, Popper'in piyano eşlikli parçalarının viyolonsel icracılarının tekniklerine ve viyolonsel repertuvarına olan katkıları ele alınırken, Op. 68 Macar Rapsodisi'ne odaklanılmıştır. Op. 68 Macar Rapsodisi, hem teknik açıdan icracıyı zorlayan bir eser olması hem de müzikal derinliği ile viyolonsel repertuvarının önemli bir eseri olması bakımından seçilmiş; eser, müzikal ve biçimsel unsurları ve çalma teknikleri üzerinden incelenmiştir. Çalışmada Op. 68 Macar Rapsodisi üzerinden Popper'in viyolonsel icracılarına hangi yollarla teknik becerilerini sergileme olanağı sunduğu irdelenmiştir. Eser, belirli çalma teknikleri ve icra stratejileri bağlamında ele alınmış, böylece eseri icra edecek olanlara teknik becerilerin geliştirilmesi yönünde pratik bilgiler sağlamak hedeflenmiştir. Çalışmada Popper'in eserlerinin, teknik zenginlikleri ve müzikal derinliğiyle viyolonsel repertuvarında özel bir işleve ve konuma yerleştiği; piyano eşlikli parçalarının çeşitli viyolonsel tekniklerinin ustalıkla kullanıldığı ve viyolonsel icracısı için virtüözitenin sınırlarını zorladığı yapıtlar olduğu için bu konuma yerleştiği sonunca ulaşılmıştır.