Leo Brouwer'in gitar için sonat başlıklı yapıtının analizi

Abstract

Leo Brouwer, 1986 yılında yazdığı III. Gitar Konçertosu "Elejik Konçerto" sonrasında bestelediği 1990 yılı tarihli "Gitar İçin Sonat" ını da ünlü gitarist ve lutist Julian Bream' a ithaf etmiştir. Klasik gitar dünyasının yaşayan en önemli bestecilerinden biri olan Leo Brouwer' in bu sonatının analizi ile klasik gitara gönül vermiş konservatuvar gitar bölümü öğrencilerinin ve gitaristlerin bu eseri yorumlamalarında düşünsel olarak katkıda bulunmak hedeflenmiştir. Eserin analizinde Brouwer' in bestelemede kullandığı yaklaşımlar ön plana çıkarılmıştır. Tek bir motifin tüm esere nasıl ve ne şekilde dağıldığı, Avrupa müzik tarihinde yerini almış dansların bu eserde ne şekilde işlendiği ve bu danslar ile bestecinin kendi coğrafyasının müziğinin buluşması anlatılmaya gayret edilmiştir. Aynı şekilde Avrupa müzik tarihinde önemli eserleri ile tarihsel yeri olan bestecilere referans verişinin niteliği gösterilmeye çalışılmıştır. Bu sonat, Brouwer' in klasik müzik tarihi içerisindeki unsurlara, kendi besteleme diliyle ustalıkla referanslar verdiği bir tür tarihi yolculuktur. Besteci tempo yaklaşımı ile geleneksel üç bölümlü sonat formuna olan saygısını göstermiştir. Sonatın ilk bölümünde geleneksel Avrupa danslarından fandango ve bolero kullanırken, diğer yandan bu dansları kendi coğrafyasının danslarıyla buluşturmuştur. Bölümün sonunda ise, Beethoven' e referans vererek sonat formunu en uç seviyeye çıkaran besteciye olan saygısını sunmuştur. Eserin ikinci bölümünde, Saraband dans formunu ünlü besteci A. N. Skriyabin' in müzikal ögeleri ile harmanlayarak besteciye olan hayranlığını ifade etmiştir. Üçüncü bölüme gelindiğinde besteci Toccata formunun var olan özelliğini korurken müzik tarihinde toccatası ile ün yapmış besteci B. Pasquini' ye gönderme yaparak tarihi yolculuğunu tamamlamıştır.