İfade aracı olarak doku'nun sanat yapıtında kullanımı

Abstract

Sanat ve yaratıcısı olan sanatçılar doğadan ve çevrelendikleri yaşam alanlarından kopuk düşünülemezler. Çevremizde gördüğümüz her türlü nesne bir doku ile kaplıdır. Bu kimi zaman görsel bir doku olabilirken kimi zaman çok belirgin bir dokunsal doku da olabilmektedir. Bu bağlamda rastlanılan her türlü nesnenin sahip olduğu görsel ya da dokunsal doku yaratıcı olan sanatçı için dikkat çekici olabilmektedir. Sanatın başlangıcından itibaren doku, çeşitli şekillerde eserlerin içerisinde yer almıştır.Tarihsel süreçte ,doku daha yüzeye yakın ve görsel olarak fark edilirken,değişen çağla beraber yenilenen sanat yaklaşımlarıyla daha belirgin bir sanat elemanı olarak karşımıza çıkmaya başlamıştır. Günümüz sanatı içinse vazgeçilmez görsel sanat elemanlarından biri olarak yerini almıştır. Özellikle malzemenin sanatın içerisine dahil edilmesi ,beraberinde doku öğesinin görünürlüğünü arttırmıştır. Bu çalışmada, sanatçıların dokuyu ifade aracı olarak ne şekilde kullandıklarına yer verilmiştir.Öncelikle nesnelerin karakteristik yapılarına göre dokusal özelliklerine açıklama getirilmiş,sonrasında doku kavramı alt başlıklar halinde açıklanmıştır.Özellikle değişen dünya düzeni,savaşlar,devrimler,buluşlar ,sanatın da dönüşümüne etki etmiş bu da değişen sanatçı kimliğini meydana getirmiştir. Bireysel varoluş problemlerini,sorgulayıcı ya da sosyal içerikli temalarla aktaran, bunu yaparken de biçimsel arayıştan vazgeçmeyen ve yeniliğin takipçisi olan sanatçı kimliği ortaya çıkmıştır. Bununla bağlantılı olarak özgürlükçü ve üretimi esnasında malzeme ya da anlatım sınırını kabul etmeyen bir anlayış meydana gelmiştir.Tüm bu değişimlerle beraber yaratılan eserlerde dokunun oluşturulma ve kullanım biçimlerindeki süreç bu çalışmada incelenmiş,kendi eserlerimde dokunun ne şekilde yer aldığına yer verilmiştir