Zamanın ve mekanın temsil biçimleri ve kitlesel üretimi teoride, toplumda, kültürde modernizmin 100 yılı

Abstract

Yirminci yüzyılın toplumsal dönüşüm dönemlerinde, mekanın, ideolojinin, kültürün üretim ve yeniden üretim süreçleri; modernizm ve günlük yaşam pratikleri, deneyim, kamusal alan ve üretim ilişkileri; bu süreçler içinde oluşan bilişsel haritalar zamanın ve mekanın temsil ilişkileri içinden okunarak çözümlenmektedir. Toplumsal, ekonomik, politik ve ideolojik süreçlerin; kültürün gündelik yaşamın ve mekanın üretim ilişkileriyle karşılıklı etküeşiminin dünyanın tüm coğrafyalarında diyalektik olarak ortak bir iklimin farklı tezahürleri içinde farklı deneyimler, etkilenimler ve hareketler olarak kavranmasının gerekliliği üzerinde durulmaktadır. Analizin ayaklarından biri toplumsal dinamikler ve bu dinamiklerin içinde biçimlendiği dünya sistemidir. Analizin ikinci ayağını yaşam deneyimleri ve onların ifade bulduğu ya da aradığı kanallar; anlatım, temsil, gösterme biçimleri; kültürel ve kamusal üretim alanları oluşturmaktadır. Analizin üçüncü ayağım XX. yüzyılın ana anlatılan, baskın ve egemen ideolojisi ve günlük yaşamla olan karşılıklı ilişkisinin dinamikleri ve bu dinamikler içinde üretilen bilişsel haritalar oluşturmaktadır. Çalışma kendini XX. yüzyılla sınırlamaktadır. Büyük değişim anları ve özgül dönemler; modernizmin mekan ve kültür üretimi; "çağdaş", "modern" kent ve yaşam pratikleri; bilişsel haritalama, deneyim ve kamusal alan yüzyılın mekan ve zamanın temsil biçimleri ve kitlesel üretimi bağlamında ele alınmaktadır. Ana okuma alanı, üretim, deneyim ve ürün olarak sinemadır. Yüzyılın başat üslubu modernizmin, yüzyılın son yirmi yılında hızlı toplumsal devinimler ve başat olma mücadelesinde diğer üsluplarla olan ilişkisi; sanatın, bilginin, kültürün üretici konumlan ve alternatif alanları üzerine sorular sorulmaktadır.