Sakarya Büyük Kaynarca (Topçu) Köyü Şeyh Muslihuddin Camii ve haziresi

Abstract

Şeyh Muslihuddin Camisi ve Haziresi Sakarya iline bağlı Kaynarca ilçesinin Büyük Kaynarca Köyünde bulunmaktadır. Büyük Kaynarca Köyünün bulunduğu coğrafi bölge Sultan Orhan döneminde(1326) Türk topraklanna katılmıştır. Caminin bulunduğu arazı Sultan II. Beyazıd tarafından Kıssahan Hacı Muslihuddin Mustafa bin Cüneyt'e hibe edilmiştir. Araştırmamızın konusunu oluşturan Şeyh Muslihuddin camisini El-Hac Muslihuddin Mustafa bin Cüneyt inşa ettirmiş ve kendisine hibe edilen bu arazi ile birlikte yapıyı 3d&M./Uj96M. tarihinde yazdırdığı vakfiye ile vakfetmiştir. Hacı Muslihuddin soyundan erkek mütevelliler tarafından idare edilen vakıfın camisi yine mütevelli Kaymaslı Mehmed Ağa tarafından 19.yüzyılın ilk çeyreğinde tamir edilmiştir. Kaymaslı Mehmed Ağa ve ailesi ile 19.yüzyılda vakfa hizmet etmiş bazı kişiler caminin avlusundaki hazireye defnedilmişlerdir. Cami kuzey-güney doğrultusunda dikdörtgen planlı olup, giriş kısmı, giriş mahfilleri, doğu ve batı yan mekanları ve harim kısmından oluşur. Batı yan mekanı iki kısma ayrılır ve bunlardan güneyde olan yapıdan ayrı müstakil bir girişe sahiptir. Harim kısmının güney duvarında ortada mihrap, doğusunda vaiz kürsüsü, batısında minber, kuzey duvarında ise doğu-bab duvarlara doğru 'U' şeklinde uzanan mahfil vardır. Harimin dört duvannda, diğer mekanlann dışa bakan duvarlannda pencereler vardır. Mahfil kısımlarına çıkış merdivenlerle sağlanır. Ana giriş kuzey cephe ortasındadır. Yapıya sonradan eklenen minare batı yan mekanınıVI ikiye bölecek şekilde yapının ortasına yerleştirilmiştir. Yapı fonksiyonel olarak zaviyeli camidir. Yapı Karadeniz bölgesinin ve geleneksel Türk Mimarisinin önemli bir inşa tekniği olan çanölı sistemde inşa edilmiştir. Arazi meyiline göre taş blokaj üzerine oturan yapı ahşap kütüklerden ve levhalardan imar edilmiştir. Caminin haziresinde Osmanlı dönemine ait yirmi adet mezar bulunmaktadır. Mezarların yedi adedinin ayak ve baş taşı(ayak ve baş şahideleri), on iki tanesinin baş taşı, bir tanesinin yalnız ayak taşı mevcuttur. Şeyh Muslihuddin Camisi ve Haziresi Osmanlı döneminden günümüze gelmiş, tarihi eser fakiri bir bölgede ahşap ve taş işçiliğinin mütevazi bir örneği olarak ayakta kalabilme mücadelesi vermektedir. Bu gün ibadete kapalı olan yapı depremden, tabiat şartlarından ve define arayıcılarından büyük zarar görmüştür. Eserin varlığını sürdürebilmesi için korumaya ve restorasyona ihtiyacı vardır.