Doğu geleneğinde aslan ve batı geleneğinde melek simgesinin sanat tarihindeki değişen ikonografisine bir bakış

Abstract

Modernizmin kriziyle belleğin önemi tekrar gündeme gelmiştir. Mitlerin ve 'Simge Ambarı' olan toplulukların zamanla kaybolabileceği fikri tamamen geçersizdir. Belleğin aslına kişisel bir sahadan ziyade toplumsal yapının biçimlendirdiği ve kendisini bu şekilde tarif edebildiği bir alan olarak görmek günümüzde daha çok benimsenen bir tutumdur. Hatta M. Halbswachs toplumsal bellekten ayrı bir bireysel anı düşüncesinin anlamsız bir soyutlama olduğunu bile söyler. İnsanlar herşeyi sahip oldukları 'dil' aracılığıyla kavrayabilir, anlamlandırabilirler. Mitler zamanla dile geçmişlerdir, dil de belleğe dayanır. Mit'le ve Simge'yle birey toplumsal olana katılır, bireysel olanla toplumsal olan kaynaşır. Doğu geleneğinde Aslan tarihinin en başından bugüne farklı ikonografilerle de olsa hep karşımıza çıkar. Batı Sanat Tarihi'nde ise melek simgesi çok önemlidir.