Işığın barok sanatın gelişim süreci içersindeki yeri ve işlevi

Abstract

Metnin ilk bölümünde öncelikle ışığın fiziksel yapısı tanımlanmaya, bunun akabinde insan tarafından algılanma süreci, son olarak da bu algılama neticesinde oluşturulan fizikötesi anlamları düzeyinde bir çerçeveye oturtulmaya çalışıldı. Bu şekilde ifade edilen genel niteliğinin, sanat tarihi boyunca ne tür etkilere maruz kaldığının, ya da çeşitli düzeylerde ne tür değişimler geçirdiğinin analiz edilmesi, ilk bölümün genel yapısını oluşturmuştur.

İkinci bölümde ise, tarihsel dönüşüm süreci içerisinde bir noktaya odaklanıldı ve Barok dönem sanatı içerisinde ışık kullanımının üslupsal özellikleri kaygı edinildi. Bunun için öncelikle Barok resim sanatının genel nitelikleri, dünyayı farklı kavrayış biçimlerinden olan gölgesel ve çizgisel üsluplar ayırımı gözetilerek, Rönesans dönemiyle de kıyaslanmak suretiyle ortaya kondu. Sonrasında Barok dönemin yapısının -siyasal, ekonomik ve kültürel bağlamlarda-genel olarak ve takiben bölgesel olarak incelenmesinin ardından dönemin resim sanatında ışığın kullanımının üslupsal analizinin yapılması, bölümün içeriğini oluşturdu.

Üçüncü bölümde, gerek Baroğun başlattığı daha çok optik izlenime dayalı, dünyayı faklı bir gözle algılayış sürecinin, gerekse de ışığın kendisinin sanat tarihi içerisindeki izlerinin günümüze değin sürülmesini içeren bir inceleme yapıldı,

Dördüncü ve son bölümde ise, tüm bu incelemeler ışığında Barok resmin, ve özelikle bu üsluptaki ışık kullanımının kendi resmimdeki karşılığı ortaya konulmaya çalışıldı.