Rönesans ve Eğitim

Abstract

Rönesans’ın dış dünya gerçekliğine yönelmesi ve bireycilik kavramı üzerinde yoğunlaşması bil giyi ön plana çıkartır. Sanatın da bir bilim olarak ele alınışı, sanatçının eğitimini etkiler. Sivil mesenlerin katkısıyla lonca kurallarında görülen gevşeme, sanatçıyı zanaatçı statüsünden gide rek uzaklaştırır ve bilimsel sanat eğitimi önem kazanır. Bu bağlamda, Rönesans atölyeleri mate matik ve geometriye dayanan perspektifin yanı sıra anatomi bilgisinin verildiği mekânlardan biri olarak karşımıza çıkar. Rönesans atölyelerinde anatomi çalışmaları sanatsal erek gereği yapılmış ve birçok anatomi çizimleri gerçekleştirilmiştir. Bunun yanı sıra, Floransa’daki Platon Akademisi sanatçılara felsefi bilgiyi de sağlamıştır.

The intention of Renaissance towards the reality of external world and its concentration upon the concept of individualism emphasizes the knowledge. Handling of the art as a science influ ences the education of the artist. The relaxation observed in rules of guilds by the contribution of civil patrons, moves the artist more and more away from the status of artisan so that artistic education become more significant. Within this context, the Renaissance ateliers were one of the centers of perspective and anatomical studies. In the Renaissance ateliers the study of anatomy was for artistic aims and a lot of technical drawings about anatomy were produced. Besides, The Academy of Plato in Florence gave artists the chance to gain philosophical knowledge.