Resim müzik ilişkisi bağlamında soyut resme bakış

Abstract

Soyut resmin başlangıcına baktığımızda öncelikle Kandinsky'nin müzikle olan bağlarıyla karşılaşırız. Kandinsky en soyut sanat olarak gördüğü müziği resimlerinde çıkış noktası olarak kullandığı gibi, ele aldığı meseleleri kuramsal bir çerçeveye oturtarak soyut resmin ana öğelerini belirlemiştir.Kandinsky böylelikle bütün sanat dallarının aslında aynı temele oturduğunu bizlere göstermiştir. Bu bağlamda onun müzikle kurduğu bağlantıları daha iyi anlamak adına resim müzik ilişkisini öncelikle tarihsel bir çerçevede inceledik. Böylelikle her iki sanatın biçimsel bağlantılarındaki paralellikleri de görme şansımız oldu. Orta Çağ'ın yüzeysel ve şematik figürlerine karşılık gelen tek sesli müziği, Rönesans döneminde oluşmaya başlayan yeni plastik anlayışa paralel olarak müziğin de tınısal bir mekanı arayışı ve çok sesliliğin ilk adımlarının atılışı, Barok'un ihtişam ve hareketliliğinin her iki sanata yansıyışındaki benzerlikler dikkat çekicidir.20.yy'a gelindiğinde ise kendi özerkliklerini keşfeden sanatçılar, değişen, gelişen ve hızlanan dünyaya ayak uydurmak ve bu yeni dünyanın ritmini anlatmak adına pek çok kereler müzik ve resmi kendi disiplinleri içine katmış ve böylelikle farklı disiplinler arasındaki sınırları eritmeyi başarmışlardır. Sonunda soyut sanata ve Kandinsky'ye vardığımızda atonal müziğin yaratıcısı Schönberg'le olan derin bağlarıyla karşılaşırız. Atonal müziğin yapısını kendi resminin biçimsel yapısı olarak dönüştüren sanatçı soyut sanatın temellerini bir kurama oturtarak atmıştır diyebiliriz.