Modern kaygılar: 20. yy. sanatında hazır nesne kullanımı ve tüketim toplumuna eleştirel bir bakış

Abstract

20. yüzyılda endüstriyel ve teknolojik gelişmelerin yaşanmasıyla sanatta köklü değişimler görülmüştür. Heykel sanatındaki sanat- nesne kavramlarının ifadesinin değişiminin yaşandığı bu tarihlerde sanat nesnesinin bir dönüşümü söz konusudur. Heykel sanatında ele alınan tüketim nesnesinin sanat nesnesine dönüşümü ilk kez Ready-made kavramıyla beraber anılan isim olan Marcel Duchamp ile başlamıştır.Endüstriyel ürünlerin sanat nesnesi olarak eleştirel bir ifadeye dönüşmesiyle, hazır yapım nesneler kendilerine sanat ortamlarında yer bulmuştur. Ready-made ismen henüz kullanılmasa da ilk adımlarını bu dönemde kübizm ve dada hareketiyle filizlendirmiştir. Kolaj ve asamblaj tekniklerinde görülen günlük eşyaların kullanımı tarihsel dönemler içerisinde Dada'dan sonra Pop sanatında, Kavramsal sanatta ve günümüz güncel sanat örneklerinde de kullanılmaktadır.Hazır nesneyi sanat nesnesi olarak ele alma durumu; sanatsal bir eylem dürtüsüyle değil, bir protest duruş, eleştirel bir tavır taşımaktadır. Yeni ifade şekilleriyle yolculuğuna devam eden ready-made kavramsal değeri daha ön planda tutan Joseph Beuys'unda dikkatini çekmiştir. Geleneksel ifade araçlarını reddeden hazır nesneler, 20. yüzyılda çıkan tüketim toplumu ve yaşam tarzıyla beraber Pop sanatından Claes Oldenburg ve Jeff Koons gibi isimlerle de yeniden anılmıştır. Çağdaş sanat örneklerinde görülen ready-made'lerin tekrarının üretilmesi ve birçok sanat disiplini ile birlikte kullanımı sürdürmektedir.Bu araştırmalar ışığında Modern kaygılar başlıklı bir heykel sergisi hazırlanmıştır. Günümüz tüketim toplumunun insan-teknoloji ilişkisini sorgulayan sergi figür ve hazır nesne kullanımı içermektedir. Ready-made kullanımına bir anti-tez önerisi getirilmeye çalışılmıştır.