Etik bir özneleşme politikası : Foucault’da iktidar ilişkileri bağlamında Deleuze ve Guattari’nin arzu mikropolitikası

Abstract

Bu tez çalışmasının maksadı, Michel Foucault ile Deleuze ve Guattari gibi filozofların teorik çalışmaları sayesinde mümkün olan ve topluma bakışımızı radikal bir şekilde dönüştüren mikrolojik bir perspektifin sağladığı politik olanakları soruşturmaktır. Bu amaçla, Foucault'nun hakikat ve iktidar bağlamında gerçekleştirdiği bir dizi tartışmanın etik ve estetik kendilik inşası süreciyle birlikte direnişe ne gibi imkanlar sağladığı gösterilecektir. Öte yandan Deleuze ve Guattari'nin bilhassa şizoanaliz girişimiyle sorunsallaştırdığı tabiyet süreçlerinin bilinçdışı dinamikleri açıklanarak materyalist bir semiyotiğin ilkeleri saptanmaya çalışılacaktır. Bu noktada Deleuze ve Guattari ile Foucault'nun çalışmalarında karşımıza çıkan bedene dair incelikli yeni bir refleksiyon biçiminin yaşama ve politikaya sağladığı etik özneleşme tarzlarının da tartışmaya açılacağı eklenmelidir. Ayrıca materyalist sıfatını taşıma iddiasında bulunan bir analizin öznellik üretimi perspektifine yoğunlaşması gerektiği de gösterilecektir. Çalışmanın nihai amacı ise radikal bir politik değişim potansiyelini yakalamanın reel politikanın dışında yeni yaşamsal ufukların yaratılmasıyla ilgilenen etik-politik özneleşme koşullarıyla ilintili olmak zorunda olduğunu göstermektir. Mikropolitika olarak karşımıza çıkan ve politik özneleşme koşullarını dirimsel pragmatiğe ikincil kılan bu yeni yaklaşımın ilkelerinin neler olabileceği serimlenmeye çalışılacaktır.