Mekanın dili: İstanbul'da geçen filmlerde iç mekanın anlatıya etkisi

Abstract

Bu tez, İstanbul'da geçen filmlerde gösterilen iç mekânların toplumsal değişimlerin göstergeleri olarak nasıl görülebileceğini araştırmaktadır. Fiziksel doğasının ötesinde, mekân aynı zamanda toplumsal bağların oluşumu ve dönüşümü için bir ortam görevi görür. Bu çerçevede araştırma, sinemanın toplumsal değişimleri iç mekânda nasıl görünür kılabileceğini incelemektedir. Henri Lefebvre'in mekân anlayışı merceğinden çeşitli dönemlere ait filmlerin iç mekânlarına bakarak, sinemanın toplumsal cinsiyet rolleri, sınıf ayrımları ve aile düzenlemelerindeki değişimleri nasıl tasvir ettiği görülmektedir. Bu çalışma, iç mekân dilinin İstanbul'un modernleşme süreci boyunca meydana gelen toplumsal kırılmaları ve gündelik yaşam pratiklerindeki değişimleri nasıl yansıttığını göstermek için bir film analizi kullanmaktadır. Özellikle, iç mimarlık merceğinden bakıldığında, sinema sekanslarının tasarım unsurları (ışık, mobilya, renk, düzen) aracılığıyla toplumsal değişimleri nasıl tasvir ettiği daha belirgin hale gelmektedir. Bu araştırma, film çalışmaları alanına ve sosyoloji, iç mekân tasarımı ve mekânın kesişimindeki akademik tartışmalara katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.