Nesnel olmayan bir değer olarak belleğin tasarım sürecine etkisi

Abstract

Bu tez çalışmasında, dışsal deneyimin biçimi olarak mekan ile bu deneyimde verili olan şeyler arasındaki sınır ilişkisi incelenmektedir. Mekana dair süreçler ve bu süreçlerin ifade edilişi ele alınarak, şeylerin yerleştirilmesini mümkün kılan araçlar analiz edilmektedir. Toplumsal yaşamda kayıp olarak algılanan unsurların aslında değişim gösterdiği savı üzerinde durulmakta ve bu değişimlerin zaman- mekan ilişkisi bütünselliğinde nasıl şekillendiği araştırılmaktadır. Çalışmanın kavramsal çerçevesi oluşturulurken, belleğin aradalıklarını okumaya yönelik kavramsal yaklaşımlar ele alınarak, öznenin nesne aracılığıyla deneyimlediği durumlar tanımlanmaya çalışılmaktadır. Birbirinden ayrılamayan iki çizginin, aynı zamanda bağımsızlıklarını ilan etme haliyle birlikte homojen bir düzlemde nasıl ele alındığı incelenmektedir. Bellek, zamandaki her anın yaşantılar dünyasıyla kurduğu ilişkiler ve kendini tamamlama olanakları çerçevesinde düşünülmektedir. Geçmişin şimdiki zaman içindeki en sıkışmış hali, zamanın bireysel ve toplumsal yaşam üzerindeki etkilerini anlamak için çözümlenmeye tabi tutulmaktadır. Bu bağlamda, yeni sorunlardan çok sorunsallar üzerinden türeyen varlık anlayışı ele alınmakta ve bu anlayışın niceliksel değil, niteliksel çokluk üzerinden nasıl şekillendiği tartışılmaktadır. Belleğin yaşamsal bir atılım aracılığıyla süreyle birlikte bedensel eyleme dönüşmesi, hareketin mekanla buluşma anlarında incelenmektedir. Bu bağlamda, deneyim düzleminin oluşturulma biçimleri ve bilinç alanının var edilme ilişkileri tartışılmaktadır. Bedenin, bireyin kendisi ve öteki ile kurduğu ilişki çerçevesinde, eylemin içselleştirilerek örtük ilişkilerin açığa çıkarılmasını nasıl sağladığı ele alınmaktadır. Deneyimin her yeni durumda farkında olunarak inşa edilmesiyle, düşüncenin varlığında aynı ve farklı olan arasındaki aradalıklar açıklanabilmektedir. Süreksizlikler ve bunların bağlantılarının çözülmesiyle birlikte tasarım süreçlerinin nasıl başlatıldığı incelenmektedir. Bu çalışmada, bellek, zaman, algı ve deneyim çerçevesinde özne ve nesne arasındaki etkileşimler analiz edilmektedir. Belleğin kurgusal yapısına dayanan deneyim birliktelikleri zaman ilişkiselliği ile birlikte düşünülerek, tasarım sürecinin belirlediği tanımlanmamışlıklar çalışılmıştır. Mekan, sebep ve sonuç arayışlarının kökenini oluştururken, deneyimin bu mekan içindeki rolü, bellek ve tasarım süreçleri üzerinden değerlendirilmiştir. Özne ile nesnenin dinamik etkileşimi, belleğin bireysel ve toplumsal düzlemde nasıl şekillendiğini anlamaya yönelik bir temel oluşturmaktadır.