İlişkisel estetik bağlamında izleyici için yeni bir alan: Yeni tip kamusal sanat

Abstract

İlişkisel Estetik Bağlamında İzleyici İçin Yeni Bir Alan: Yeni Tip Kamusal Sanat başlıklı bu eser metni çalışmasında 1990 sonrası sanatta önemli bir eşik olarak kabul edilen İlişkisel Estetik teorisi ve bu teoriden doğmuş sanat yapıtları incelenmiştir. Bu bağlamda seçilen sanatçıların yanı sıra metin içinde gerekli görülen sanatçılara da yapıtlarıyla birlikte yer verilmiştir. Bununla birlikte ilişkisellik kavramı tarihsel bir perspektifle ele alınarak oluşum safhalarından hangi tarihsel gelişmelerin etken olduğu ortaya konmuştur. Teorinin yapısal ve felsefi safhaları güncel eleştirmenlerin yorumlarıyla irdelendiği kadar, tarihsel bilgilerle ışığında da incelenmiştir. Aynı zamanda izleyicinin tipolojisi belirli bir zamansal ayraçla ayrılmış ve bu portrenin nitelikleri ve sahip olduğu işlev ilişkisellik bağlamında ele alınmıştır. 1990 öncesi izleyici modelleri kapsam dışında tutulmuştur. Yeni tip kamusal sanat ise teorisyeninin kendi sanatsal anlayışı üzerinden ele alınmış, ürettiği yapıtlarla da üretiminin sebep-sonuç ilişkisinin etkisi üzerinde durulmuştur. Bu tip üretim modellerinin kamusallık meselesine ne gibi katkıları olacağı ortaya konmuştur.